Het gouden tijdperk van de Louis XVI-harp

                       


- Quadro Viegas

- Duo Aurélie Guerreiro Viegas & Wim Brabants

 

De enkelvoudige pedaalharp in de stijl van Louis XVI werd vervaardigd in Parijs tussen de jaren 1760 en 1820. Het werd in korte tijd een modieus en erg geliefd instrument dat bespeeld werd door dames van de Franse aristocratie, zoals Madame de Pompadour, Marie-Antoinette en keizerin Joséphine.

De snaarspanning van de enkelvoudige pedaalharp is lager dan die van de moderne harp wat een zeer virtuoos spel mogelijk maakt. De zilveren klank is doorzichtiger en bezit een briljante resonantie.

Vele werken voor harp solo en harp in combinatie met andere instrumenten werden tijdens deze periode (laatclassicisme en vroegromantiek) geschreven, niet alleen door bekende harpisten zoals Johann Baptist Krumpholtz (1742-1790) en François Joseph Naderman (1781-1835), maar ook door bekende componisten zoals Louis Spohr (1784-1859) en Jan Ladislav Dussek (1760-1812), wiens beide echtgenoten getalenteerde harpisten waren.

Sinds vele jaren verzamelt Wim Brabants partituren voor zowel harp met fluit als kwartetten en trio's met harp uit de periode 1775-1830 om dit charmante repertoire, bestemd voor een breed concertpubliek, terug voor het voetlicht te plaatsen.

 



Aurélie Guerreiro Viages bezit twee enkelvoudige pedaalharpen, een Holtzman van ca. 1779 en een Erard van 1819. Voor elk van deze instrumenten werd een aangepast programma samengesteld.

De Erardharp van Aurélie Guerreiro Viegas heeft nog toebehoord aan Salvator Callault (1791-1839), harpist aan de Parijse Opera.

               
                       
   

Quadro Viegas

'Het gouden tijdperk van de Louis XVI-harp'

Keuze uit twee programma's:

Holtzman harp (ca. 1779): kamermuziek uit de periode 1770-1796 voor harp, fluit, viool en cello, uitgevoerd op originele instrumenten.

Giuseppe Baur: Quartetto (ca. 1770)
John Erhardt Weippert: Sonata op. 11 nr. 1 (ca. 1796)
Johann Wilhelm Hertel: Trio (ca. 1770)
Franz Joseph Haydn: Trio (ca. 1775)
Franz Joseph Haydn: Quartetto Hob. XIV:F1 in F (1790)
Francesco Petrini: Divertimento (1774)


Erard harp (1819): kamermuziek uit de periode 1790-1809 voor harp, fluit, viool en cello, uitgevoerd op originele instrumenten.


Franz Joseph Haydn: Quartetto Hob. XIV:F1 in F (1790)
Jan Ladislav Dussek: Sonate op. 34 nr. 1 in Es (1797)
Ignaz Walter: Quatuor op. 9 in F (1799)
Bernhard Fattschek: Quatuor op. 1 in G (ca. 1800)
Gottlieb Heinrich Koehler: Serenade op. 62 in C (1809)

Harp: Aurélie Guerreiro Viegas
Fluit: Wim Brabants
Barokviool: Marieke Vos / Ann Cnop
Barokcello: Herlinde Verheyden

 

Opnames (YouTube):
- Ignaz Walter: 'Allegro' uit het Quatuor op. 9 (1799)
- Bernard Fattschek: 'Allegro non molto' uit het Quatuor op. 1 (ca. 1800)
-
Gottlieb Heinrich Köhler: 'Polonaise' uit de Serenade op. 62 (ca. 1806)
- Franz Joseph Haydn: 'Rondo' uit het Quartetto Hob. XIV:F1 (ca. 1774)

         
   
   
   
Instrumenten:

Harp: Godefroi Holtzman, Parijs ca.1779 / Sébastien Erard, Parijs 1819
Fluit: Rudolf Tutz (Innsbruck) traverso naar J.A. Rottenburgh, Brussel ca. 1720 / 6-kleppenfluit naar August Grenser, Dresden ca. 1790
Barokviool: David Rubio, Cambridge 1986 / Anoniem, Saxen 18de eeuw
Barokcello: André Mehler (Leipzig) naar Domenico Montagnana, Venetië ca. 1740
                       

Duo Aurélie Guerreiro Viegas & Wim Brabants

       
   

'Kamermuziek voor Louis XVI-harp en dwarsfluit'

Composities voor harp en fluit uit de periode 1796-1830, uitgevoerd op originele instrumenten.


Repertoire:

Sonates en Nocturnes van ondermeer Anton Gottlieb Heyse, Louis Spohr, Gottlieb Heinrich Koehler, Robert Nicolas Charles Bochsa, Johann Andreas Amon en François Joseph Naderman

 

Instrumenten:

Harp: Sébastien Erard, Parijs 1819
Fluit: Rudolf Tutz (Innsbruck) naar August Grenser, Dresden ca. 1790

 

Opnames (YouTube):
- Anton Gottlieb Heyse: 'Grande Sonate' op. 4 (1796)
- François Joseph Naderman: Allegro moderato uit Sonate op. 39 nr. 3 (ca. 1815)
- Gottlieb Heinrich Köhler: Sonate op. 49 (ca. 1806)

   
 

Aurélie Guerreiro Viegas werd in 1980 in Ottignies geboren als dochter van een Portugese vader en een Belgische moeder. Zij startte met harplessen op zesjarige leeftijd aan de Academie van Court-Saint-Etienne bij Brigitte Pichal.
In 2003 studeerde Aurélie af aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen in de klas van Sophie Hallynck en behaalde een onderscheiding zowel voor het diploma harp als voor de finaliteit kamermuziek. In 2005 werd haar in hetzelfde conservatorium het Post Master diploma met grote onderscheiding toegekend. Zij volgde verschillende masterclasses o.a. bij Skaila Kanga, Fabrice Pierre, Frédérique Cambreling, Francette Bartholomée, Yvette Colignon en Jana Bouskova bij wie ze ook nog een jaar vervolmaking volgde.

Ze is titularis van de harpklas aan het Stedelijke Conservatorium van Mechelen.
Aurélie is ook zeer actief als orkestmuzikante. Zij werkt als freelance met verschillende ensembles zoals o.a. Prima la Musica, Il Novecento en begeleidt ook regelmatig verschillende koren.
Als soliste trad ze op met diverse orkesten (waaronder het St.-Petersburg State Symphony Orchestra) o.a. met de Danses van Debussy, het Concerto van Haendel, het Concerto D’Aranjuez van Rodrigo en het Concerto voor fluit en harp van Mozart. Ze vertolkte recitals voor ‘Seduced by Harps’, ‘Jong geluid’, het ‘Festival der Voorkempen’ en het ‘Festival des Vaux de Cernay’ (Fr). Voor haar soloconcerten kreeg ze het label ‘Jong Talent’ van de Vlaamse gemeenschap.

Aurélie voelt zich sterk aangetrokken tot de kamermuziek. In 2001 stichtte ze samen met medestudenten het ensemble ‘Echo!‘. In 2008 vormde ze ook een duo met zang en harp, met liederen van o.a. Fauré en Scarlatti.

Gedurende enkele jaren was ze de Belgische correspondente voor de ‘World Harp Congress Review’.

Wim Brabants genoot zijn opleiding aan de conservatoria te Antwerpen, Gent, Brussel en Den Haag bij ondermeer Frans Vester en Barthold Kuijken. Van 1977 tot 2015 doceerde hij dwarsfluit en kamermuziek aan LUCA, School of Arts, campus Lemmensinstituut te Leuven.

Onder zijn impuls ontstonden diverse kamermuziekensembles die zich specializeren in de uitvoering van 18de en 19de-eeuwse muziek, gespeeld op authentieke instrumenten, zoals 'Le Plaisir des Dames', ‘La Fonte Barocca' en ‘Quadro Viegas’. Verder maakte hij ook deel uit van diverse buitenlandse ensembles voor oude muziek, zoals 'Concert Royal Köln' (vele optredens in Duitsland, waaronder de 'Arolser Barock-Festspiele') en 'Lauto mobile' (Saarbrücken). Ook was hij fluitist in het Duitse barokorkest 'Collegium aureum' (concerten in Keulen, Basel, Zurich en Gent), het 'Consortium Antiquum' en 'Musica Polyphonica', waarmee hij verschillende cd-opnames realiseerde en in belangrijke buitenlandse concerten optrad (Frankrijk, Duitsland en Zwitserland).

Zijn speurtochten naar vergeten muziek uit de 18de eeuw leidden o.m. in 1992 tot de ontdekking van drie blokfluitsonates van graaf Unico Wilhelm Van Wassenaer die in een moderne editie werden uitgegeven. In 2015 ontdekte hij een onbekend fluitconcerto van Pierre Gabriel Buffardin.

Sinds 1995 is Wim Brabants dirigent van het door hem opgerichte symfonisch orkest Brabelio. Bijna tweehonderd concerten met dit orkest werden reeds gerealiseerd (België, Nederland en Frankrijk).

Marieke Vos studeerde viool aan LUCA, School of Arts, campus Lemmensinstituut te Leuven bij Bernadette Bracke en behaalde er met grote onderscheiding het masterdiploma viool en het aggregaatsdiploma. Vervolgens zette ze haar opleiding voort bij Elisa Kawaguti en Nico Baltussen en behaalde ze tevens met grootste onderscheiding het masterdiploma kamermuziek bij Roel Dieltiens. Daarnaast volgde ze verscheidene meestercursussen in binnen- en buitenland.

Haar leraar barokviool was Makoto Akatsu (LUCA).

Ze is vast lid in het ensemble ‘Bourdon Collectief’ en speelt mee in ensembles als onder meer ‘Concert d’Anvers’, ‘Ensemble a’, ‘Flanders Baroque Academy’, ‘Currende’ en ‘Quadro Viegas’. Met Denis Roosen vormt ze een duo (barok)viool-orgel/klavecimbel.

Als vioollerares is ze verbonden aan het conservatorium van Leuven en de muziekacademie van Genk.


Ann Cnop wordt geboren in Vilvoorde (België) en is vanaf zeer jonge leeftijd reeds gepassioneerd door muziek. Op 7-jarige leeftijd is ze onafscheidelijk van haar viool en voelt ze zich thuis op een podium. Haar tienerjaren brengt ze door in het Mechelse Stedelijk Conservatorium waar ze vioolessen neemt bij Frans Vos en kamermuziek volgt bij Florent Van de Vondel. Tijdens deze periode neemt ze met succes deel aan de Herman Krebbers-wedstrijd voor viool en behaalt ze de eerste prijs van de Willem Kerstens kamermuziekwedstrijd. Ann krijgt daardoor ook de kans om als soliste met verschillende orkesten te werken en doet zo ruime orkestervaring op.
Op 17-jarige leeftijd kiest ze voor het Lemmensinstituut te Leuven om haar hogere studies aan te vatten. Ze studeert viool bij Elisa Kawaguti en neemt zanglessen bij Dina Grosberger. In 2004 haalt ze haar Master (magna cum laude) en zet ze haar studie verder voor barokviool aan het Brusselse Conservatorium bij Sigiswald Kuijken. Ze eindigt haar specialisatie in de historische uitvoeringspraktijk met een volgende Master (magna cum laude) en krijgt de Ingeborg Köberle - prijs, jaarlijks uitgereikt door het Brusselse Conservatorium aan de twee meest beloftevolle studenten.
Tijdens haar beide studies volgt ze masterclasses bij Johannes Leertouwer en RyoTerakado voor barokviool en Rainer Hofmann voor kamermuziek.
Ann is de afgelopen jaren een veel gevraagde soliste en kamermusicus op internationale podia van Mexico tot Japan. Met La Petite Bande speelde ze onder meer Bach's vioolconcerti en Mozart’s concertante symfonie. Met Il Fondamento soleerde ze in het vioolconcerto van Mendelssohn.
Verder werkt ze regelmatig samen met verschillende gerenommeerde ensembles, zoals La Petite Bande (Sigiswald Kuijken), Europa Galante (Fabio Biondi), Il Fondamento (Paul Dombrecht), Concert Royal Köln (Karla Schröter), Il Gardellino (Marcel Ponseele).
Sinds 2013 is Ann concertmeester van het Duitse orkest Concerto Foscari (Hannover) en is ze vaak aan het werk te zien in duo met Luc De Vos (piano) en met het strijkkwartet Quatuor a4.
Sinds enkele jaren doet ze onderzoek naar de uitvoeringspraktijk in de Romantiek. Dat is ook het onderwerp van haar doctoraatsthesis, waaraan ze momenteel werkt aan de UGent.
Verder doceert Ann viool en barokviool aan het Gentse Conservatorium.

Herlinde Verheyden (1980) begon haar cellostudie op elfjarige leeftijd bij Viviane Spanoghe en studeerde verder bij Peter Devos aan het Stedelijk Conservatorium te Leuven.
In 1998 werd ze laureate van Axion Classics, de nationale wedstrijd voor muziek en woord van Belfius.

Ze zette haar studies verder aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen waar ze les kreeg van Mirel Iancovivi en France Springuel. Daarnaast volgde ze masterclasses in binnen- en buitenland bij o.a. Marie Hallynck, Didier Poskin, Alexander Ivashkin, Tilmann Wick, Gavriel Lipkind en Vladimir Perlin.
Ze studeerde barokcello bij Bernard Woltèche en Hervé Douchy.

Ze is vaste vervanger bij deFilharmonie en speelde freelance bij het Hermes-ensemble, I Musici Fiamminghi, Il Novecento e.a.
Als barokcelliste speelt ze in orkesten als Collegium Ad Mosam, Il Fondamento, Les Agrémens en het Antwerps Barokorkest.

Herlinde is vooral actief op het vlak van kamermuziek: ze is celliste van het Donnacorda Strijkkwartet, het Ada Strijktrio, het Tirzah Quartet (muziek van John Zorn) en ze vormt het duo amuZe-gueule met pianiste Gill Masson. Als barokcelliste speelt ze in het ensemble aRoma en het Bourdon Collectief.
Van november 2006 tot en met april 2008 tourde ze met haar strijkkwartet samen met contratenor Steve Dugardin, met de productie ‘Import Export’ van Les Ballets C. de la B. door heel Europa, Canada, Rusland, en het Midden-Oosten.
Met dit kwartet studeerde ze aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth en in 2014 concerteerde ze in octet met het wereldberoemde Prazak Quartet in Zwitserland.


 

 
contact