An Vanderstappen (orgel) en Wim Brabants (traverso of boehmfluit) verzorgen een concert met muziek voor obligaat orgel en dwarsfluit uit de achttiende eeuw.
Het programma vermeldt werken voor orgel en dwarsfluit en werken voor orgel solo van o.m. J.S. Bach, G.Ph. Telemann, J.B. de Boismortier, N. de Grigny, A. Vivaldi, J.L. Krebs en J.W. Hertel.
Mogelijke toonhoogten voor wat betreft de dwarsfluit:
a = van 392 Hz tot 407 Hz - traverso naar I.H. Rottenburgh
a = van 412 Hz tot 417 Hz - traverso naar G.A. Rottenburgh
a = van 428 Hz tot 432 Hz - traverso naar A. Grenser
a = 440 Hz - met neo-barokorgel: traverso naar I.H. Rottenburgh (a = 392 Hz) waarbij de fluitpartij een toon hoger getransponeerd wordt, anders met boehmfluit (moderne dwarsfluit)
Beluister enkele fragmenten (via YouTube) uit een concert van 15 oktober 2011 te Bassevelle (F):
- J.L. Krebs: Fantasia in C
- J.S. Bach: Sonate in g BWV 1020, eerste deel
Via YouTube kan u ook volgend werk beluisteren, opgenomen tijdens een concert op 24 januari 2012 in de Sint-Lodewijkskerk te Mortsel:
- J.W. Hertel: Sonata a 3
|
An Vanderstappen startte haar orgelstudies aan het conservatorium te Leuven bij Peter Breugelmans. Op 14-jarige leeftijd schreef ze zich in aan de kunsthumaniora van het Lemmensinstituut te Leuven waar Peter Pieters haar orgelleraar werd. Vervolgens studeerde ze voort aan de hogere afdelingen van hetzelfde instituut o.l.v organisten Peter Pieters en Luc Ponet. In juni 2010 behaalde ze haar Masterdiploma met grote onderscheiding. Op dit moment studeert zij nog verder bij Reitze Smits.
Met fluitist Wim Brabants verzorgt ze concerten in België, Nederland en Frankrijk.
Als organiste is zij verbonden aan de St.-Kwintenskerk te Leuven. Daarnaast doceert zij ook aan de academie te Ekeren.
Wim Brabants (° Lier 1955) genoot zijn opleiding aan de Conservatoria te Antwerpen, Gent, Brussel en Den Haag bij ondermeer Frans Vester en Barthold Kuijken.
Hij doceert dwarsfluit, blokfluit en kamermuziek aan het Lemmensinstituut te Leuven.
Onder zijn impuls ontstonden diverse kamermuziekensembles die zich specializeren in de uitvoering van achttiende- en negentiende-eeuwse muziek, gespeeld op authentieke instrumenten, zoals Le Plaisir des Dames en het Amontrio.
Zijn speurwerk naar vergeten muziek uit de vorige eeuwen leidde in 1992 tot de herontdekking van drie sonates voor blokfluit en klavecimbel van graaf Unico Wilhelm van Wassenaer, die sindsdien ook in een moderne editie verkrijgbaar zijn.
In 1995 richtte hij The Belle Epoque Orchestra op, een orkest in symfonische bezetting dat zich toelegt op de klassieke populaire orkestwerken uit de tweede helft van de negentiende eeuw. Met de bedoeling het repertoire uit te breiden werd de naam van het orkest in 2009 omgevormd tot Brabelio.
Wim Brabants concerteerde in gans West-Europa: hij was fluitist van o.a. het orkest Collegium aureum, het Consortium Antiquum, Musica Polyphonica en De Restauratie; met deze orkesten realiseerde hij talloze concerten en verschillende cd-opnamen. Met organist/clavecinist Jan Van Mol ondernam hij diverse concertreizen. In kamermuziekverband is hij erg actief in België, Frankrijk, Duitsland en Nederland.
Wim Brabants engageert zich om de carrière van jonge musici uit te bouwen en deze kenbaar te maken bij het grote publiek, zoals An Vanderstappen, organiste (vriendin van zijn zoon en pianist Erik), Eline Van Garsse, klaveciniste en Veerle Van Roosbroeck, sopraan (leden van zijn ensemble La Fonta Barocca). Zijn zoon Erik Brabants treedt regelmatig op met het orkest Brabelio (werken van Mozart, Haydn, Chopin) en vertolkt kamermuziekconcerten met zijn vader.
|
